PIV 2026 · Artikolo 10186
★meriti
★ meriti tr havi pro sia konduto aŭ pro siaj ecoj rajton pri justa rekompenco aŭ puno; esti inda je io: meriti dankon meriti gratulon meriti estimon meriti atenton meriti sian sorton meriti riproĉon FE meriti la morton MT nigraj ĉevaloj, kiuj meritis admiradon Z vi meritas esti grafino Z li meritas, ke oni lin honoris oni efektive lin honoris li meritas, ke oni lin honoru oni ne honoras lin, sed devus tion fari tio ĉi estus artaĵo, kiu meritus, ke vi estu ĝia elpensinto Z tiuj ĉi ostoj meritis nenion alian, ol ke oni ludu per ili keglojn Z se la gasto meritas, eĉ lia hundo profitas Z
merita
1 havanta meritojn: ili timis, ke la aŭtoro eble estas ne sufiĉe instruita aŭ merita Z servo ne petita ne estas merita Z
2 tia, ke oni ĝin meritis: laboro finita, — ripozo merita Z
merite, laŭmerite konforme al la merito de la koncernato: li estis merite aplaŭdita prave punite laŭmerite Z
merito
1 ago aŭ eco, danke al kiu oni meritas ion: la malestimo, kiun seninduloj Regalas al merito efektiva Z laŭ la merito de siaj manoj homo ricevas redonon MT ĉiuj enterigitoj estas plenaj de meritoj Z havi ĉe iu krediton kaj meriton Z ricevis bandito laŭ sia merito Z ne kvanto, sed kvalito decidas pri merito Z mi perdus eĉ tiun solan meriton, ke mi propravole mortis por ĝi Z li akiris meriton, servante la patrujon
2 BUDH frukto, kiun alportas ĉiu el la bonaj faroj, kies akumulo determinos la renaskiĝon de la bonfarinto sur pli alta ŝtupo de la estularo, kaj finfine la atingon de nirvano: akiri al si meritojn
meritaĵo io, kion oni meritis: redonu la meritaĵon al la fieruloj MT
malmerito ago aŭ eco, pro kiu oni ion ne meritas: lia malmerito estas, li skribas ĝin literon ne tie, kie oni devas Z
senmerita ne havanta meriton: mi estas tute senmerita kaj ne konata Z