← Reen al M

PIV · 10261

metonimi/o

metonimi/o Stilfiguro, konsistanta en la interŝanĝo de du vortoj, kies nocioj estas kunligitaj per konstanta ideorilato, ekz. de kaŭzo al efiko (verŝi al iu la morton: mortigantan venenon), de entenanto al entenato (la tuta tablo eksplodadis per rido Z: tablanaro) aŭ de signanto al signato (li rezignis la kronon: la reĝecon) ktp.