PIV 2026 · Artikolo 10425
miraklo
Derivaĵoj en la artikolo 3
miraklo
1 fakto, kiu ŝajne estas kontraŭa al la ordo de la naturo, kaj kiun la kredantoj atribuas al dia interveno: ĉu mi miraklon petu de l’ diino? Z la mirakloj, kiuj fariĝadis per Kristo Z la mirakloj de Lurdo la mirakloj de la Biblio la mirakloj de Budho ➞ mirakloludo.
2 (figurasence) mirindaĵo: ke li evitis la morton, tio estis vera miraklo mi faros miraklojn en la turmentado Z miraklo inter mirakloj Z
mirakla prezentanta miraklon: mirakla resaniĝo mirakla ĉefverko
mirakle en mirakla maniero: apenaŭ mia frat’ mirakle resaniĝas Z mirakle mi trovis savon Z
miraklisto iu, kiu ofte faras miraklojn: mi devus esti miraklisto, se mi povus alkonduki vian obstinegan malbonecon al konfeso Z Sin. miraklofaranto.