★neniu

1 kiel determinanto de subst. por signifi foreston aŭ neeston de la aĵo(j), reprezentita(j) de tiu subst. (eĉ ne unu): neniu sanktulo estas sen makulo ^Z; tie estas neniu homo nek voĉo de homo ^X; sur la tuta tera globo neniu kreaĵo estas por mi tiel abomena, kiel araneo ^Z; ekzistas neniu gazeto, en kiu vi ne trovus artikoleton […] ^Z; neniun helpanton plu mi deziras ^B; en la teretaĝo estis neniuj fenestroj ^Z; mi faros miraklojn, kiuj ekzistis ĉe neniuj gentoj ^Z.

2 samsence kun elipso de la subst. («eĉ ne unu el…»): el miaj lernantinoj neniu malsukcesis; kiu ĉasas du leporojn, kaptas neniun ^Z; mi ricevis amason da leteroj, sed ankoraŭ neniun mi respondis; la elipso estas sistemece konvencia, kiam la subst. estas «homo»: lando, kiun neniu trapasis, k kie neniu loĝis ^X; en la ĉambro estis neniu, krom li ^Z; troviĝis ankoraŭ neniu, kiu havus sukceson ^Z; restis neniu, kiu povus reĝi ^X; mi konas neniun en tiu ĉi urbo ^Z; nesciado de leĝo neniun pravigas ^Z; riĉa estas tiu, kiu ŝuldas al neniu ^Z.