PIV 2026 · Artikolo 11099

2★nu

Litero N★ Fundamenta

2 ★ nu interjekcio
1 atentigo aŭ konstato, eventuale kun surpriziĝo aŭ rezignacio: nu, vidu, mia plano estas tia Z nu, rigardu, ĉu mi mensogis? Z nu, jen ni alvenas CPi nu, tio ĉi estis bone dirita Z nu, kion fari? Z nu, tia estas la vivo nu! Tion kaŭzis difekto en la hejtilo «nu, kion mi vidas!» ALö nu! Kiu supozus ion tian? nu, mi neniam atendis tion! (kun triumfa rideto.) Nu, nu? Kiel ĝi plaĉas al via reĝa moŝto? Z (antaŭ la dua propozicio de silogismo) ĉiuj homoj devas morti, nu, Sokrato estas homo, do Sokrato devas morti
2 alvoko: ŝi kriis al ŝi: «Nu, mia filino?» — «Jes, patrino» FE nu, Alfred, kion Vi diros al tio ĉi? Z
3 instigo, eventuale malpacienca: nu, iru pli rapide! FE nu, nu malsaĝulo, ĉesu! Z nu, iru, diablo vin prenu! Z nu pluen! Z nu, ĉu vi estas preta? proponante agon nu, kiel nun, Anton Antonoviĉ? Veturi en plena parado al la hotelo Z
4 vera aŭ ŝajnigita konsento aŭ koncedo: nu, bone, bone! Z nu jen, intence, nur por disputi Z nu, bone, mi nenion faros al vi Z nu do, venu, se vi vere insistas nu nu, Ajneto, ne pensu malbone pri mi! SEn «nu do! nu do!» ekgrumbletis la onklo RSc
5 fino de interparolo: nu, bone do, tial ni iru! Z nu, bonan nokton! Z
6 konsolo: nu, nu, ne timu SEn nu, nu! Ne ploru!