PIV 2026 · Artikolo 11132
★nun
★ nun
1 ĝuste en la momento, dum kiu ni parolas: mi venas de la avo, kaj mi iras nun al la onklo FE vi estas ankoraŭ nun ĉiam mensoganto FE io granda, kiu nun naskiĝas en Bulonjo Z nun la unuan fojon la revo de miljaroj komencas realiĝi Z mi sciigas, ke de nun la ŝuldoj de mia filo ne estos pagataj de mi FE ĝis nun mi ne venis ankoraŭ al ia definitiva decido Z
2 ĝuste en tiu momento, en kiun ni metas nin per la imago: ŝi pensis, ke li nun vojaĝas tra montaroj Z la doktoro trovas, ke li nun resaniĝos Z ĉiuj alte ŝatis sian imperiestron, kaj nun li estis malsana Z nun venis la vico al nia urbo Z la unuan fojon en sia vivo Marta nun venis al iu pro negoco Z la elfo trovis rozon, inter kies delikataj bonodoraj folioj li de nun loĝis Z nun ni rigardu, kio sekvas Z nun mi ekripozos Z
3 ĉe la cirkonstancoj estantaj sekve de io: mi revenis Varsovion, esperante, ke nun mia kuracista praktiko iros pli bone Z kaj nun ni ĉion forgesu Z mi lasis ilin tute ĉirkaŭfermi, nun ili devas batali kiel malesperuloj Z farita via faro, nun adiaŭ, mia kara! Z
4 en la estanta tempo: uzado de aviadiloj nun pli kaj pli oftiĝas riĉigadi la lingvon per novaj vortoj oni povas jam nun FA se ne la «se» malfeliĉa, mi estus nun homo plej riĉa Z
➞ nun kiam. nuna estanta, okazanta nun: de mia juneco ĝis la nuna tago MT
nuno, nuneco estanteco; nuntempo: kontrasto inter la pasinteco kaj la nuneco Z
ĝisnuna io tia, kia ĝi estis aŭ okazis ĝis nun: konforme al la ĝisnuna moro Z gravecon havas niaj ĝisnunaj akiroj Z fine, mortis nia plej kara samideano kaj amiko, kiu estis la animo de niaj ĝisnunaj kongresoj Z