← Reen al O

PIV 2020 · 11254

oksimor/o

oksimor/o Stilfiguro, konsistanta en la kunigo de du vortoj, kies sencoj ŝajnas kontraŭdiraj unu al la alia, por reliefigi neatenditan penson, ekz. «elokventa silento», «triumfa malvenko», «la malsaĝeco de Dio estas pli saĝa ol homoj X», «la voluptamanta, ankoraŭ vivante, malvivas» N.