← Reen al P

PIV · 11665

panik²o

panik2o. Subita, kolektiva teruro, ofte sen sufiĉa kaŭzo: la unua vido de la oceana tajdo ĵetis panikon en la romanan armeon; la paniko kaptis eĉ la ĉefan kolonon B.
paniki (tr) Trafi per paniko.