PIV 2026 · Artikolo 11665
1paniko
1 paniko subita teruro instiganta senpripensan agadon (ekz. rapidan fuĝadon), ofte kolektiva aŭ sen sufiĉa kaŭzo: ni tuj trovis nin meze inter amaso da homoj, kiuj kriegis kaj kuris en plena paniko ALö forta tertremo skuis la grekan urbon provokante timon, maltrankvilon kaj en kelkaj okazoj veran panikon tra la loĝantaro RPi la paniko kaptis eĉ la ĉefan kolonon B
paniki
1 ntr havi senton de paniko: ĉu kredi, ke homo povas tiel paniki, ke li ne fermas la gason? CRo ili iom panikis, ĉar oni nepre postulas de ili rezultojn CPi mi panikis je la penso de lia reago ALö panikis multaj homoj, aĉetante antaŭ la eklipso-tago manĝaĵojn kaj alian provianton GbK/PGu
panikigi trafi iun per paniko: mi penis ne ĵeti lin en oceanon, kies vasteco eble panikigus lin MBo
panikiĝi ekpaniki: rompiĝis lia eltenemo kaj li komencis krii kaj panikiĝi MFe mi tute panikiĝas pro la timo ne trafi limdaton aŭ ne sukcesi plenumi taskon Ko