PIV 2026 · Artikolo 1182
aromo
aromo delikata, agrabla kaj subtila odoro de plantoj aŭ substancoj: la aromo de vino la aromo de kafo aromo de spicoj kaj floroj baldaŭ leviĝis al ili Z ĉiu floro havis balzaman aromon Z
(figurasence) la aromon de la realeco tiuj rakontoj ne povas transdoni Z ni ambaŭ enspiradis per plenaj pulmoj la aromon de romantikeco
➞ aromherbo. aroma havanta aromon: aero, tiel aroma Z la bonega vinpunĉo kaj ĝia aroma vaporo RSc aromaj laŭrarboj Z aromaj lilioj
aromi ntr elspiri aromon: rozoj aromis en la nokto en la kampo aromis freŝe falĉita fojno VVa
aromaĵo substanco havanta aromon: oni uzis aromaĵojn en Egiptujo por mumiigi la kadavrojn ili venis al la tombo, alportante la aromaĵojn NT
aromigi fari ion aroma: aromigi likvoron per anizo vestvendejojn oni ofte aromigas per odoroj de freŝlavitaj vestaĵoj Ko