PIV 2026 · Artikolo 11846
★paŝti
Derivaĵoj en la artikolo 8
★ paŝti tr
1 konduki brutojn sur kampo, por ke ili manĝu herbon: kampul’ azenon paŝtas sur herbejo KKa li paŝtadis la ruĝan bovinon Z sur tiuj ĉi kampoj paŝtas sin paŝtiĝas grandaj brutaroj FE viaj fratoj paŝtas ja en Ŝeĥem MT
2 BIBL prizorgi kaj gvidi iun: Dio, kiu paŝtis min de mia naskiĝo MT vi paŝtos Mian popolon Izrael, kaj vi estos la estro super Izrael MT Jesuo diris al li: paŝtu miajn ŝafojn NT ĝoju, paŝtant’ kaj paŝtatoj! Z
paŝtataro
1 aro de paŝtataj brutoj.
2 (figurasence) paroĥanaro komisiita al la paroĥestro.
paŝtejo loko, kie oni paŝtas: la bruto scias, kiam ĝi de la paŝtejo devas reiri hejmen Z malgrasa paŝtejo Z
paŝtiĝi sin nutri manĝante la herbon de la kampo: ili lasas siajn brutojn paŝtiĝi sur la altaĵoj Z
paŝtismo vivsistemo bazita sur paŝtado de brutoj, precipe sur naturaj herbejoj: paŝtismo aperis en frua Neolitiko
paŝtista rilata al paŝtisto(j). ➞ pastoralo.
paŝtisto
1 homo, kies okupo estas paŝti: paŝtu viajn kapridojn ĉe la tendoj de la paŝtistoj MT ➞ brutisto, ŝafpaŝtisto.
2 BIBL estro aŭ reĝo: ho glavo, frapu la paŝtiston, por ke diskuru la ŝafoj MT kiu diras pri Ciro: li estas mia paŝtisto MT
ŝafpaŝtisto ŝafisto: Habel fariĝis ŝafpaŝtisto MT
tropaŝtiĝo EKOL troa paŝtiĝo fare de brutoj, kiu estigas damaĝojn al la vegetaĵaro kaj grundo.