PIV 2026 · Artikolo 1232
aserti
aserti tr firme esprimi sian opinion, ke io estas vera: ili asertas, ke nur ilia propono estas bona mi asertas al vi, ke li mensogas ĉiuj atestantoj asertas, ke la aŭtisto estis ebria aserti sian senkulpecon aserti sian lojalecon li asertis, ke tio estis la plej terura nokto de lia vivo Z tion li diris, kaj nun li asertas la malon ➞ certigi, pretendi, ĵuri.
aserta enhavanta aserton: LING aserta propozicio kontraste al negativa
aserto opiniesprimo prezentata kiel vera: jen almenaŭ nesingarda aserto senbaza aserto sub la influo de liaj konstantaj asertoj ni estis plene konvinkitaj Z liaj asertoj ne konvinkis min laŭ aserto, li estus nobelo