prozopope/o

prozopope/o ♧ Parolfiguro, per kiu oni prezentas mortinton, senvivan objekton, abstraktaĵon ks kiel personon agantan, parolantan aŭ alparolatan: la prozopopeo de la Leĝoj ĉe Platono; la prozopopeo de patriotismo fare de Z. («ho patriotismo, patriotismo, kiam fine la homoj lernos kompreni ĝuste vian sencon! Kiam via sankta nomo ĉesos esti armilo […]»).