PIV 2020 · 13585
romanik/a
romanik/a
1 Λ Rilata al la dialektaro, parolata inter la 10a k la 15a jc en teritorio responda proks. al la N parto de Francio, k el kiu poste evoluis la franca lingvo: romanika dialekto, literaturo.
2 ☆ Prezentanta la konstrustilon, kiu disvastiĝis en U Eŭropo ĉirkaŭ la 10a jc, inter la malapero de la klasika Romana stilo k la apero de la gotika, k kiu estis karakterizata de duonsferaj volboj, rondarkaj fenestroj k apogpilastroj: romanika preĝejo, arto.