PIV 2026 · Artikolo 13680

★rusto

Litero R★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 6
  1. rusta
  2. rusti
  3. rustaĵ/o
  4. rustiĝ/i
  5. pokalrusto
  6. senrustig/i
★ rusto
1 brunruĝa fera oksido, kiu kovras per maldika tavolo feron aŭ ŝtalon restantan en malseka aero: ŝlosilo uzata ruston ne konas Z rusto manĝas la feron, kaj zorgo la homon Z
2 BOTA ĉiu el diversaj plantomalsanoj kaŭzataj de parazita rustofungo, aperantaj kiel makuloj kaj miskoloriĝoj sur folioj, tigoj k.a., kiuj ofte surhavas flavan, nigran aŭ rustkoloran sporaron de la parazito.
rusta kovrita de rusto; rustiĝinta: rustaj feraĵoj rusta ŝpato ➞ rustimuna.
rusti ntr
1 esti aŭ aspekti kovrita de rusto: kio restas, rustas ĉi tiu malgranda peco da oro estas flava, peza; ne rustas, jen ĉio B
2 (evitinde) = rustiĝi 1: la plugilo ne rustas dum la laboro B
rustaĵo io malutila, analoga al rusto: se ŝi ne trovas por si akiranton, ŝi kovriĝas per rustaĵo de eterna doloro Z
rustiĝi
1 kovriĝi de rusto: rustiĝinta anso Z rustiĝinta tranĉilo rustiĝinta motorciklo IsT rustiĝintaj najloj Z
2 (figurasence) detruiĝi aŭ malaperi, kvazaŭ pro rusto: ŝuldo ne rustiĝas Z malnova amo ne rustiĝas Z nuntempe unusola homo povas fari multe pli ol rustiĝinta asocio FVa rustiĝintaj scioj pro neuzo ➞ kadukiĝi.
pokalrusto BOTA ecia stadiformo de rustofungo.
senrustigi forigi de io la ruston.