★seb/o

1 Substanco, ricevita per fando de la plej malmola k malplej fandebla parto de besta graso, uzata ne por kuirado, sed por fari kandelojn, sapon, ŝmiraĵojn ks: per ilia sango (de bovo, ŝafo, kapro) aspergu la altaron k ilian sebon bruligu kiel fajroferon, agrablan odoraĵon al la Eternulo ^X; (ironie) amdezira korpo transformiĝus en mallerte pezan barelon da sebo ^Z.

2 ⚕ Mll de sebumo: seboreo (sebuma elfluo).