← Reen al S

PIV · 14577

★spalir/o

spalir/o
Vico de fruktarboj, kies branĉoj estas rektlinie, ebene k plate alfiksitaj al muro aŭ latkrado.
Vico de homoj rektlinie starantaj laŭlonge de vojo: soldatoj formis spaliron B.
spaliri (tr) Aranĝi (arbojn) spalire.