PIV 2026 · Artikolo 14577★spaliroLitero S★ Fundamenta★ spalir/o 1 vico de fruktarboj, kies branĉoj estas rektlinie, ebene kaj plate alfiksitaj al muro aŭ latkrado. 2 vico de homoj rektlinie starantaj laŭlonge de vojo: la popolo, en festaj vestoj, kun branĉetoj en la manoj, formis spaliron B spaliri tr aranĝi (arbojn) spalire.