PIV · 14577
★spalir/o
★spalir/o
1 Vico de fruktarboj, kies branĉoj estas rektlinie, ebene k plate alfiksitaj al muro aŭ latkrado.
2 Vico de homoj rektlinie starantaj laŭlonge de vojo: soldatoj formis spaliron B.
spaliri (tr) Aranĝi (arbojn) spalire.