PIV 2026 · Artikolo 14918

sturmi

Litero S

Derivaĵoj en la artikolo 3
  1. sturma
  2. sturmo
  3. sturmant/o
sturmi tr ARME kurante aŭ alsaltante ataki lokon: sturmi tranĉeon sturmi fuorton sturmi ŝipon venĝi malkaŝe? sturmi kastelon armite? G
sturma rilata al aŭ karakterizata de sturmo: sturma taĉmento nobelaro ĉirkaŭas biendomon kaj sturme ĝin prenas G
sturmo ago sturmi: nerezistebla sturmo ➞ sturmopaŝe.
sturmanto
1 soldato de sturma taĉmento.
2 en piedpilkado fronta ludanto. Sin. avanulo.