← Reen al S

PIV · 14918

sturm/i

sturm/i (tr) Kurante aŭ alsaltante ataki: sturmi tranĉeon, fuorton, ŝipon; venĝi malkaŝe? sturmi kastelon armite? G.
sturmo. Ago de tiuj, kiuj sturmas: nerezistebla sturmo; sturma taĉmento; nobelaro ĉirkaŭas biendomon k sturme ĝin prenas G.  sturmopaŝe.
sturmanto
Soldato de sturma taĉmento.
Fronta ludanto en futbalo. Sin. avanulo.