PIV 2026 · Artikolo 14932
1sublima
1 sublima tiel distingiĝa per sia alteco, nobleco aŭ alia impresa eco, ke ĝi inspiras ian kvazaŭreligian respekton, admiron aŭ timon: sublima montego sublima tempesto sublima heroismo sublima memofero sublima amo sublima beleco sublima genio sublima poeto
sublimeco eco de io sublima: la sublimeco de la unua ĉapitro de Genezo
sublimigi
1 igi ion sublima: la unupartiaj reĝimoj pretendis sublimigi la diverĝajn aspirojn de la loĝantaroj por certigi la disvolvadon de la «nacio» MD
2 PSIK transformi krudan instinkton, precipe seksan, havigante al ĝi novajn objektojn akordajn kun la socia vivo.