PIV 2026 · Artikolo 15007
superlativo
superlativo
1 LING komparacia grado esprimanta superecon aŭ malsuperecon al ĉiuj aliaj komparataj aferoj, esprimata en Esperanto per plej aŭ malplej: la komparativo estas farata per la vorto «pli», la superlativo per «plej» Z nomu la superlativon de la latina vorto facilis! Facilissimus? OE ➞ komparativo.
2 (figurasence) io plej ekstrema: se svedo diras al svedino mi amas vin — tio estas precize la superlativo de la homaj sentoj FSz tia superlativo de la impertinento kolerigis min SSz
absoluta superlativo LING superlativo 1 indikanta econ de la plej alta grado kompare kun aliaj gradoj de la koncerna eco, ekz. la vetero estis plej bela pli bela vetero ne estas ebla aŭ li kuris plej rapide ne eblas kuri pli rapide.
relativa superlativo LING superlativo 1 relativa al ĉiuj aliaj kun la koncerna eco, ekz. ŝi estas la plej saĝa el ĉiuj.