PIV 2026 · Artikolo 15410
taŭzi
taŭzi tr
1 malordigi ion, tirskuante aŭ ĉifante: taŭzante al ŝi la barbon Z matena venteto gaje taŭzis ŝian malpezan robon taŭzi la harojn al iu (proprasence kaj figurasence) la taŭzita pajlaĵo de la kabana tegmento
2 (figurasence) malmilde trakti per skuado aŭ tirado: la policanoj iom taŭzis la kaptitan ŝteliston li alvenis kun mieno taŭzita de teruro
taŭzo, taŭzado ago taŭzi.
taŭzeti facile aŭ mokete taŭzi.
distaŭzikomplete malordigi ion per taŭzado.