★torĉ/o

1 Malnova kruda lumigilo konsistanta el tordita ŝnuro aŭ ligna bastono ŝmirita per rezino, vakso aŭ peĉo: kiel brulanta torĉo inter garboj ^X; porti la Olimpian torĉon (transdonatan de mano al mano inter kuristoj). ☞ keno.

2 (f) Simbolo de pasio aŭ prilumigo: ni iras al la altaro, la ĉarma Eroso balancas super nia kapo la torĉon kun rozkoloraj flametoj ^Z; la torĉoj de Himeno; lia batalilo estas la torĉo de l’ vero, kiu kun la tempo vekos la dormantan homaron; tiuj fervoruloj plutenas la torĉon de niaj esperoj k ideoj.