PIV 2026 · Artikolo 16037
triumfo
triumfo
1 granda sukceso; aparte rimarkinda atingo: la triumfoj de la scienco via kolero nur dolĉigos al li la triumfon Z la Dresdena kongreso estis vera triumfo se Vi forlasos Vian oficon, tio estos nur unu el la triumfoj de s-ro de Beaufront Z tiu statuo estas la triumfo de la malbona gusto
2 sento, kiu akompanas triumfon: vi vidas! — ekkriis Anjo kun infana triumfo B oni povis vidi lian triumfon en liaj okuloj
3 HIST pompa kaj solena eniro en Romon, per kiu la Senato honoris generalon post aparte brila venko aŭ kampanjo.
triumfa rilata al triumfo: triumfa procesio B triumfa ĉaro B triumfa krono el laŭroj triumfa arko (figurasence) forlasi triumfe la salonon de juĝo FK
triumfi ntr
1 ricevi la honoron de triumfo: Pompeo triumfis trifoje
2 brile sukcesi; havi la superecon: triumfi super iu Z nun mi triumfas; kaj mi havas, per kio malaltigi vian fierecon Z
3 fieri pro venko aŭ sukceso.