PIV 2026 · Artikolo 16070

★trono

Litero T★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 4
  1. Trono/j
  2. troni
  3. detronig/i
  4. surtronig/i
★ trono
1 ceremonia seĝo de reĝo aŭ alia suvereno, ordinare ornamita kaj altigita: reĝo, kiu sidas sur trono de juĝo MT la ĉambro de la trono sidiĝi sur la ŝtupo de la trono ne atingos krio ĝis la trono de Dio Z
2 (figurasence) reĝa aŭ suverena povo: se mi fariĝus konsilanto de la trono B la reĝo Kristiano la Sepa sidis sur la Dana trono reĝadis Z per justeco staras fortike la trono MT perdi sian tronon
Tronoj KRIS la tria ordeno de la anĝeloj.
troni ntr sidi majeste, kvazaŭ suverene: Dio tronas en la ĉielo B poeto, kiu tronas meze de siaj admirantinoj la leon’ festenis ,
komforte tronis en la grot’ KKa
sur sia sterkamaso tronas koko
detronigi senigi iun je la reĝa potenco: la angla revolucio detronigis Karolon la 1an
surtronigi enpostenigi iun kiel reganton sur trono: la posteuloj de tiu sama hereda ĉefpastraro, kiu havis la povon surtronigi, nun havas la povon detronigi ilin HLu (figurasence) la ideo detronigi Jesuon Kriston kaj surtronigi anstataŭ ili Hillelon neniam venis en la kapon de iu homarano Z