PIV 2026 · Artikolo 16188

★uj

Litero U★ Fundamenta

★ uj sufikso
1 objekto, kiu en si tute entenas substancon aŭ objektojn. ➞ abelujo, cigarujo, monujo, paperujo, piprujo, salujo, sukerujo, supujo; ing-, ej- 1.
1 ujo diferencas de ejo per tio, ke ujo estas efektiva materia fizika objekto (meblo, kesto, sako k.s.), entenanta ion, dum ejo estas loko aŭ spaco karakterizita de io konkreta aŭ abstrakta.
2 vazo, kuvo, kesto k.s., en kiu oni plenumas procezon. ➞ fandujo, knedujo, kolektujo, lavujo, pistujo, rezervujo, trinkujo.
3 vegetaĵo, kiu donas la indikitajn fruktojn, nuksojn aŭ florojn. ➞ abrikotujo, figujo, juglandujo, pirujo, pomujo, rozujo.
2 Por tiu ĉi senco oni ofte uzas anstataŭe kunmetaĵojn kun arbo aŭ arbusto, ekz. abrikotarbo, figarbo, kafarbo, kafarbusto.
4 lando, regiono k.s. loĝata de aŭ nomata laŭ la indikita popolo. ➞ Anglujo, Rusujo, Ĉinujo, Koreujo, Somalujo.
5 teritorio, en kiu oni uzas la indikitan lingvon. ➞ Franclingvujo, Germanlingvujo, Esperantujo.
6 (evitinde) = -lando 3. ➞ episkopujo, prefektujo, princujo.
3 Kiam estas risko de konfuzo inter la diversaj sencoj de la sufikso uj, oni ofte povas anstataŭe uzi alian pli klaran radikon: kafkruĉo, kafarbo, tekruĉo, teskatolo, fruktokonservujo, fruktarbo k.a.
ujo vazo, kesto aŭ alia objekto destinita por plene enteni ion materian: la faraono tiam leviĝis de la lito kaj banis sin en ora ujo B Belizunu revenis, alportante malgrandan kupran ujon, en kiu ardis lignokarboj HLu li malfermas la kartonan ujon de la pariza konfekciejo LBe ni kirlis nederlandan saŭcon en iu blua ujo SŠt
ujeto eta ujo, ekz. ampolo 3.