PIV 2020 · 16239
unison¹o
unison1o 𝅘𝅥𝅰 Akordo, formita de du voĉoj aŭ instrumentoj, aŭdigantaj samtempe unu saman tonon, ĉu unute, ĉu okte, ĉu plurokte: (f) al la fremdaj vortoj unisone devas soni ankaŭ ĉiuj aliaj vortoj de la vortaro Z. ☞ unuto.
PIV 2020 · 16239