PIV 2020 · 1641
★bant/o
★bant/o. Speco de nodo, ĉe kiu ornamcele oni lasas liberaj du buklojn ĉiuflanke de la streĉe ligita punkto: banto de ŝulaĉoj; ruĝa rubando al la kolo (de la hundo), sur kiu pendis banto k tintilo Z; blazona banto de kordono. ➞ bantrozo.
bantigi. Fari banton el io: bantigi sian kravaton.