PIV · 16560
verv³o
verv3o. Inspira, fervora, vigla maniero de verkado, parolado, pentrado, komponado: kun vervo li ĵetis sur la paperon la skizon de sia dramo; li improvizas kun neelĉerpebla vervo; polemiki kun vervo.
verva. Plena de vervo: verva parolado; (f) la vivo alprenis novan k pli vervan perspektivon; li verve elpensis historiojn k anekdotojn.
senverva. Tia, ke oni tie ne sentas fervoran viglecon: senverva romano.