viktim³o

1 Θ Viva estaĵo, foroferata al dio: multaj religioj postulis la oferadon de homaj viktimoj.

2 (f) Persono, suferanta aŭ mortinta en strebado al ia celo aŭ rezulte de okazaĵoj: la proletaro estis la unua viktimo de tiu ekonomia krizo; la viktimoj de la militoj, de epidemio; li estis la viktimo de sia propra avareco, ambicio; vi kompatinda viktimo de revoj k iluzioj! ^Z.