PIV 2026 · Artikolo 1743
baŭmi
baŭmi ntr
1 ĉevalo k.s. stariĝi sur la postaj piedoj: la hanovra blazono kun baŭmanta ĉevalo la sovaĝa bovo stampfas, prancas, baŭmas, provas ĉiel skufaligi la vireton, sed vane LBe la sanga perfido baŭmis venke ILa ➞ kalcitri, pranci.
2 (figurasence) peniso erektiĝi: kaj baŭmas lia kaco en gloro intumeska GWa
3 (figurasence) obstine rezisti aŭ kontraŭstari.