PIV · 1743
baŭm/i
baŭm/i (ntr)
1 Stariĝi sur la postaj piedoj, pp ĉevalo ks: la Hanovra blazono kun baŭmanta ĉevalo.
2 (f, pp peniso) Erektiĝi: k baŭmas lia kaco en gloro intumeska W.
3 (f) Obstine rezisti aŭ kontraŭstari. ☞ kalcitri, pranci.
PIV · 1743