PIV · 1822
★benk/o
★benk/o
1 Longa tabulo, el ligno, ŝtono kc, apogita sur subteniloj ĉe la ekstremoj, k servanta por sidi: la benkoj de la promenejo; lerneja benko; preĝbenko; la benko de la registaro en parlamenta ĉambro.
3 ⛰ Similforma, sed tre granda elstaraĵo en maro, grundo ks: la ŝipo tuŝis benkon el roko, sablo.
4 ⊕ Dika tavolo da sedimento aŭ petro (precipe pp malmola k kalka petro).
5 ⚓ Densa aro da samspeciaj fiŝoj, kune migrantaj: benko da haringoj, pilĉardoj.
6 Ⓣ Fortika stablo, precipe el giso: ĉarpentista benko, provbenko por motoroj.
benketo. Malalta benko, por sidi kaŭre aŭ por apogi la piedojn: benketo de botisto Z; mi faris viajn malamikojn benketo por viaj piedoj X.
glacibenko. Bankizo.
kuŝbenko, litbenko. Pli larĝa benko, sur kiu oni povas dormi: kuŝbenko de arestejo.
piedbenketo. Benketo por la piedoj: malalta brakseĝo kun piedbenketo Z; la tero estas Mia piedbenketo X.
randbenko ⛗ Mureto el tero aŭ ŝtonoj (ofte krudaj) ne pli alta ol benko, ĉe la rando de profundaĵo, vojtaluso ks, por evitigi falon al irantoj.
rembenko ⚓ Transversa benko en boato.
sablobenko ⚓ Longforma sabl-amaso en rivero aŭ maro, malfaciliganta navigadon.
torturbenko. Benko, sur kiu oni kuŝigas k ligas torturoton.