PIV · 22
ablaci/o
/ (apartigas la kapradikon disde ĝia finaĵo)
1 Fortranĉo de histo, organo aŭ membro: ablacio de ovario. ☞ (rilata vorto el la sama semantika kampo) desekci, ektomio. 2 Fazo de erozio, konsistanta en forigo de solidaj materialoj: ablacio de glaĉero (konsumiĝo de glacio pro vento, fandiĝo kaj.a.), de roko; eola ablacio. RiM (Monato aŭ Manlibro pri politiko (S. Maul, red.)): Precipe uzata (se paroli pri) glaĉeroj. → abrazio. 3 a) Konsumiĝo de objekto ((ekzemple) meteorito) pro frotado tra la atmosfero. b) Konsumiĝo de materialo pro intensa radiado.