PIV · 24
abnegaci²o
² (2-a Oficiala Aldono)
. Volonta forlaso de propraj komfortaĵoj aŭ plezuroj, por la bono de aliuloj aŭ pro religiaj motivoj. ☞ (rilata vorto el la sama semantika kampo) rezigno, sindonemo. abnegacii (transitiva) Foroferi ((sinuso) mem. aŭ sian bonstaton): se iu volas veni post mi, li abnegaciu (sinuso) kaj levu sian kruconᴺ (Nova Testamento de la Londona Biblio).