PIV 2026 · Artikolo 2553
cinika
Derivaĵoj en la artikolo 3
cinika
1 FILO apartenanta al antikva sekto de grekaj filozofoj, kiuj afekte malŝatis komforton kaj la regulojn de socia deco: cinika doktrino cinika filozofo ➞ cinikismo, Diogeno.
2 senhonte maldeca; senhontega; montranta indiferentecon kaj malŝaton por ĉia noblaĵo: cinika diraĵo CRo cinika insulto B ŝi sendis al mi rideton, kiun mi trovis rabema kaj cinika B
3 skeptike malfidanta la motivojn de aliuloj: lia kampanjo pliigis la agitadon de suspektema, elreviĝinta kaj cinika publiko MD
cinikeco eco de cinikulo: afekti cinikecon
cinikismo
1 FILO doktrino kaj pensmaniero de la antikva cinika 1 skolo de filozofoj.
2 senhonte malestima pesimismo rilate la moralon aŭ la kulturon: min konsternis la senkora cinikismo, ke ankoraŭ nun li havas emon fari senspritan ŝercon pri sia homfrato, peteganta pri sia vivo SSz
cinikulo cinika persono.