★ajn

A post rilataj pron-oj aŭ adv-oj: kiu ajn tion diris al vi, estas malsaĝulo ^Z; la spertaj E-istoj skribas per stilo preskaŭ simila, al kiu ajn nacio ili apartenas; mi mensogis, kion ajn mi diris ^Z; kia ajn penso povus resti ĉe vi, li neis k tio devas sufiĉi ^Z; kiel ajn riĉa mi estas, mi farus pli bone, se mi edziĝus kun kampulino ^Z; la afero pli aŭ malpli frue devas efektiviĝi, kiom ajn la inerciuloj babilus kontraŭ ĝi ^Z; kiam ajn vi venos, mi vin volonte akceptos.

B post nedifinaj pron-oj aŭ adj-oj: ili deziras, ke ni faru iun ajn decidon ^Z; iu ajn posedanto de bieno donas al siaj brutoj konvenan manĝon ^B; kial ŝi forlasis tiun lokon, en kiu ŝi havis ian eblon, por ion ajn laborenspezi? ^Z; iam ajn, iel ajn, sed venu, mi petegas!. Rim. Z., pro emfazo, ofte uzas ĉe ajn la rilatajn pron-ojn kun la senco de nedifinaj: ellernante kiun ajn lingvon, mi konsentas akcepti kian ajn pagon, sed tre malofte la rilatajn tabelajn adv-ojn anst. la nedifinaj.