PIV 2026 · Artikolo 283
★aĵ
★ aĵsufikso
1 konkreta objekto. ➞ bonaĵo, belaĵo, necesaĵo, uzaĵo, araneaĵo, ĉirkaŭaĵo, sensencaĵo, tolaĵo, lignaĵo.
2 ekstera manifestiĝo de ago aŭ sento. ➞ fluaĵo, skribaĵo, konstruaĵo, vegetaĵo, akiraĵo, enteksitaĵo, amikaĵo, porkaĵo, azenaĵo, infanaĵo, fierindaĵo.
aĵo objekto; konkreta afero: esprimi nur konkretaĵon (ulon aŭ aĵon) Z sur la apuda bildo ia aĵo estis kovrita per tuko SSz li prenos siajn aĵojn sur la ŝultron kaj eliros MT
2 Substantivo formita per aldono de aĵ al morfemo esprimanta econ montras esencan konstantan econ de la priparolataĵo, dum la vorto aĵo memstare uzata en akompano de adjektivo signifas nur, ke ia aĵo havas ian okazan neesencan econ: ne estas novaĵo, ke nova aĵo plaĉas ŝiaj belaĵoj superbrilis la belajn aĵojn ĉirkaŭ ŝi tiu aĵo estas malpura, sed ĝi ne estas malpuraĵo
aĵeto malgranda aŭ malgrava objekto: en ŝia saketo troviĝis nenio aparte rivela, nur la kutimaj aĵetoj CPi la malriĉa loĝejo plenis je aĵetoj — ornamaj, memorigaj CPi