(transitiva) Ricevadi, laŭ kontrakto kaj post pago, dum difinita tempo, gazeton, komercaĵon, fervojbileton, telefonservon (kaj simile, kaj similaj): mi abonas la Gazeton de Anoncoj“; aboni loĝion en la teatro; li volu sciigi (minuto), ĉu li abonos la Bibliotekon“. RiM (Monato aŭ Manlibro pri politiko (S. Maul, red.)). Alia uzado donas al aboni la signifon «mendi, pagi por la abono, ekaboni»: kiom da abonitaj ekzempleroj de «(Esperanto)-isto»?“. abono 1 Tiucela kontrakto: akcepti la novajn kondiĉojn de abono“; kiel provo rekomendas (sinuso) la abono de kvin membroj po 0,90 fr.ᶻ; abonkarto, abonprezo. 2 Daŭro de tiu kontrakto: via abono finiĝas en Majo; ilia tempo de abonado finiĝis kun tiu ĉi numeroᶻ (L. L. Zamenhof). abona. Rilata al abono: abona mono, pagoᶻ (L. L. Zamenhof). abonanto. Tiu kiu abonas ion: varbadi novajn abonantojnᶻ (L. L. Zamenhof); rilato inter abonantoj kaj ilia abonata gazeto“. abonebla. Tia, ke oni povas ĝin aboni: per tia maniero ĝi estos nun facile abonebla eĉ al la plej malriĉa amikoᶻ (L. L. Zamenhof); tiu suplemento ne estas abonebla aparte. abonpago. Kosto de la abono: la amikoj, kiuj ne alsendis ankoraŭ [...] abonpagon por la jaro 1893 […]ᶻ. ekaboni. Kontrakti abonon. malaboni. Ĉesigi sian abonon. reaboni. Renovigi abonon: ni petas reaboni!ᶻ (L. L. Zamenhof).