PIV · 337
akredit/i
akredit/i Z (tr)
1 ⚖ Oficiale akceptigi iun, provizante tiun personon per tiucelaj rajtigiloj: ambasadoro akreditita ĉe la papo.
2 ✉ Komisii al banko, ke ĝi pagu el la kredito de la akreditanto difinitajn sumojn ĝis difinita limo al tria persono, la akreditato.