PIV · 40
abrupt²a
² (2-a Oficiala Aldono)
. Malagrable subita, neĝentile senprepara: (ordoni) per rapida, abrupta voĉo“; abrupta adiaŭo. us seka, kruda. abrupte. En abrupta maniero: en la kanto abrupte alternis tirata moleco kaj raŭka malmoleco; mi ĝojas... (subite kaj abrupte: ) Monon vi ne havas?“; abrupte turni al iu la dorson.