PIV · 4107
estetik/o
estetik/o
1 Tiu parto de la filozofio, kiu temas pri la belo en la naturo k en la artoj.
2 Konformeco al la reguloj pri beleco: E. estas plena je harmonio k estetiko Z.
estetik1a. Konforma al la sento de la belo: estetika spektaklo; bone deklamite, kun estetika sento! Z.
estetikisto. Specialisto pri estetiko 1.
estetikulo. Homo, kiu dediĉas tutan sian atenton al estetiko 2.