fen/o

fenilo. Radiko unuvalenta de benzeno, C₆H₅-.

fenileno. Radiko duvalenta, -C₆H₄- (ark. escepte en la nomoj de kelkaj industriaj kemiaĵoj): fenilendiamino, H₂N-C₆H₄-NH₂ (diaminobenzeno, kruda materialo por la fabrikado de farboj, plastoj, k.a.).

fenolo. Hidroksi-benzeno, C₆H₅OH, solida korpo, senkolora, kun akra, malagrabla odoro, kristaliĝanta en belajn pintojn k ekstraktata el karba gudro: fenolo estas efika desinfektaĵo.

fenolato. Metalkombinaĵo de feno.

bifenilo. C₆H₅-C₆H₅. Sin. fenilbenzeno.

dimetoksifenolo. Gvajakolo.

poliklorbifenilo Ⓚ ☼ Sintezita substanco, uzata i.a. en kondensatoroj, kiu estas tre persista en la medio k i.a. perturbas la reproduktiĝon de fokoj.

tiofenolo. C₆H₅-SH.