ale/o 1 vojo en ĝardeno, parko aŭ kamparo, inter du vicoj de arboj: aleo de tonditaj abioj kondukis al la perono B li vagis tra belaj aleoj de ornamarbetaĵoj HLu
2 larĝa urba strato, kun du vicoj de arboj:
belaj pluretaĝaj domoj, aleoj kaj vojoj ombritaj de akacioj AKü ➞ avenuo, bulvardo.