flanĝ/o

1 Elstaranta randaĵo por fortikigi pecon aŭ por ebligi ĝian kunigon kun alia: tuba flanĝo; flanĝo fiksita, movebla, surlutita, surnitita, surŝraŭbita; flanĝa bolto, flanĝoŝraŭbingo, flanĝo de rado (por laŭreligi ĝin).

2 (pp piano) Pecetoj, plejofte forkoformaj, enhavantaj kazimir-lagretojn k akson, rolantaj kiel artikoj de la mekaniko.