PIV 2026 · Artikolo 5169
gerundio
gerundio LING
2 en diversaj lingvoj, ekz. slavaj adverba formo de verbo, kun senco de dependa propozicio; (analoge) en Esperanto e-vorto kun participa sufikso: en la frazo «aŭdinte ŝin, li foriris», la vorto «aŭdinte» estas gerundio