1 Pritraktanta nur purajn ecojn, ne realaĵojn: abstrakta ideo. ☞ (rilata vorto el la sama semantika kampo) idea, neperceptebla. 2 △ ((se paroli pri) (substantivo)) Esprimanta econ, estmanieron: «kuraĝo», «beleco» estas abstraktaj vortoj. 3 Celanta ne la plimalpli ĝustan prezentadon de la realaĵo, sed nur la ludan kombinon de formoj, koloroj (kaj simile, kaj similaj): abstrakta pentroarto, abstrakta skulptaĵo. ☞ (rilata vorto el la sama semantika kampo) figura. 4 Ne havanta kontakton kun la realaĵoj, nepraktika: batalado abstrakta kaj teoria“: ĉiu veraĵo, dum ĝi restas abstrakta doktrino, havas nenian influon en la mondon“. ☞ (rilata vorto el la sama semantika kampo) metafiziko, nebula, himera, spekulativa. abstrakti (transitiva) Konsideri parton aŭ econ, izolante ĝin el la tuto, al kiu ĝi apartenas: oni nomas substanco tion, kio restas el unu objekto, kiam oni abstraktis de ĝi ĉiujn ĝiajn percepteblajn ecojn. abstraktaĵo. Io abstrakta: geometria punkto estas abstraktaĵo. abstrakteco. Karaktero de io abstrakta: la eco de liaj rezonoj lacigas la leganton. abstraktismo Tendenco en pentroarto, aperinta en Eŭropo (ĉirkaŭ) 1910, rifuzanta ĉiujn ligojn kun la realo: la romantika (aŭ emocia) abstraktismo respegulas la internan mondon de pentristo; la geometria abstraktismo konsistas el konsciaj serĉoj de formo kaj koloro kun uzo de matematikaj metodoj. ☞ (rilata vorto el la sama semantika kampo) suprematismo, makulismo.