PIV 2026 · Artikolo 5481
grumbli
grumbli ntr obtuze murmuri pro malkontenteco: Karlo grumblis pri la plej novaj kapricoj de sia ĉefo PeS «kaj nun tiu malbena telefono!» ŝi grumblis CPi
(figurasence) la nubego grumblis kaj foje-foje lasis fali fajrajn fadenojn SPo via stomako grumblos kiel ŝtono ruliĝanta laŭ deklivo ALö
➞ graŭli, grunti, rumori. grumblema havanta la kutimon grumbli.
grumblulo homo grumblema.