1 Kontraŭa al la komuna saĝo: tiel blindigita per la rutinaj kutimoj, ke ĝi tamen faros tian absurdan elekton“; via iniciativo estis absurda en tiaj cirkonstancoj. ☞ (rilata vorto el la sama semantika kampo) sensenca, idiota. 2 Ofendanta la regulojn de la logiko: «mi tion kredas, ĉar tio estas absurda» estas sprita resumo de la penso de Origeno: la ideo de senfina movado estas absurda hipotezo. ☞ (rilata vorto el la sama semantika kampo) malracia, memkontraŭdira. absurdo 1 Tio, kio estas absurda en si mem: la absurdo estas la baza elemento de la diversaj ekzistadismoj; pruvi geometrian proponon per absurdo (pruvante, ke, se oni ne akceptas ĝin, oni ricevas absurdajn konsekvencojn); redukto al absurdo. 2 absurdaĵo aŭ absurdeco: ekzistas granda nombro da vortoj (internaciaj), kiuj al ĉiuj estas konataj sen ellernado kaj kiujn ne uzi estus rekta absurdoᶻ (L. L. Zamenhof). absurdaĵo. Io absurda: tiu rezono estas absurdaĵo. absurdeco. Eco de io absurda: la absurdeco de la milito ĉiam pli kaj pli evidentiĝas.