← Reen al A

PIV · 551

alofon/o

alofon/o Λ Parolsono, kiu estas libera aŭ kondiĉita varianto de iu fonemo, ekz. en E. la tri specoj de k (antaŭa en «kilo», meza en «kalo», malantaŭa en «kulo»), la (mal)fermitaj e, o k.a..
alofona (pp transskribo) Inkluzivanta specialajn simbolojn, por figuri alofonojn.