hiat/o

1 Λ Senpera sinsekvo de vokaloj, aŭ interne de unu vorto (ekz. diino), aŭ inter la fino de unu vorto k la komenco de alia (ekz. la amo): la hiato estas des pli malagrabla, ju pli najbaraj estas la du vokaloj (➞ dialefo, sinalefo); (f) patologiaj signoj, kiuj montras hiatojn de sociaj kontaktoj.

2 ⊕ Tavolmanko.