PIV 2026 · Artikolo 6446
imperativo
imperativo LING
1 modo, per kiu multaj lingvoj esprimas la ordonon en sendependa propozicio (ekz. «venu! ne faru tion!»); en Esperanto la volitivo (u-modo) ludas i.a. ties rolon. ➞ subjunktivo.
2 (figurasence) ordona nepra formulo de morala devo: la imperativo de la konscienco la kategoria imperativo de Kantio
imperativa