PIV 2026 · Artikolo 6537
★infero
★ infero
1 RELI postviva loko, kie malbonuloj estas punataj: tiamaniere Inger venis en la inferon Z pro homo fiera ĝojas infero Z en infero loĝante, kun diabloj ne disputu Z fajr’ nutrata per sulfuro de l’ infero Z en blasfemoj infero kaj diablo! Z pro la tuta fajro de la infero, silentu! Z iru en la inferon kun viaj pruvoj! ne plu incitu min Z propranome li trairas Inferon, poste Ĉielon DBr ➞ Averno, geheno, narako.
2 (figurasence) loko aŭ situacio, en kiu oni forte suferas: la infero de Hiroŝimo tia vivo estas infero
infera
1 rilata al infero: la inferaj turmentoj inferaj serpentoj Z
2 havanta la malicon aŭ suferpovon de infero: infera krueleco infera varmego FSz donaco nesincera estas donaco infera Z infera maŝino eksplodonta en krimatencoj ➞ infera ŝtono.
3 (figurasence) tre granda: infera bruo tio ĉi postulas inferan paciencon Z
inferulo
1 diaĵo loĝanta en la infero: la inferulinoj erinioj Elpaŝas sur la belan dian teron Z
2 damnito: ŝia domo kondukas al morto, Kaj ŝiaj paŝoj al la inferuloj MT